Alle Persoonlijk

Hoe bevalt het samenwonen nou écht?

07/01/2021

Samenwonen, het is een grote stap om te zetten in je relatie. Toch besloten mijn vriend en ik om deze stap al vrij ‘snel’ te maken in onze relatie. Wij zijn namelijk na ongeveer vijf maanden samen, al gaan samenwonen. Een grote gok, maar hoe is het samenwonen me tot nu toe bevallen?

Eind februari 2020 hebben mijn vriend en ik, na een periode van ongeveer drie maanden te daten, de stap gezet om het label relatie eraan te plakken. Toen ging het bij ons vrij snel, mijn vriend woonde in die periode nog gewoon thuis en ik woonde alweer bijna twee jaar op mijzelf. Daardoor was mijn vriend op dat moment meer in mijn studiootje te vinden dan thuis bij zijn ouders. Iets wat we beide helemaal niet erg vonden, zo groeiden we namelijk steeds meer naar elkaar toe. Ook kreeg hij mijn huissleutel zodat hij niet meer afhankelijk van mij was, zo werd mijn studiootje zijn tweede huis.

Na een periode van ongeveer vijf maanden samen te hebben gewoond in mijn studiootje realiseerde we ons beide dat een studiootje van 27m2 toch echt veel te klein was om samen te kunnen wonen. Daardoor dachten wij er al vrij snel aan om iets te gaan zoeken samen. Maar dat wij na een zoektocht van maar één week al een appartement samen gingen huren, had niemand gedacht én verwacht. Eerlijk gezegd, ook wij niet. Wij hebben enorm veel geluk gehad dat wij de mogelijkheid kregen om een appartement van 91m2 te huren voor een normale huurprijs. En zo kregen wij na ongeveer twee weken alles te regelen, de sleutel van ons appartement samen.

Toen begon de ellende, het verhuizen van al mijn troep en meubels die ik in die twee jaar, dat ik in mijn studiootje had gewoond, had verzameld. Maar toen eenmaal alles stond en wij onze eerste nacht in ons eigen appartement hadden, waren wij enorm blij en opgelucht. Eindelijk een aparte slaapkamer, aparte woonkamer én als bonus een logeerkamer. Zo ruilde wij het eten op de bank om, naar het eten aan een eettafel. En konden we eindelijk zélf wassen, want hiervoor moest ik mijn was in een gezamenlijke wasmachine wassen en bracht mijn vriend zijn was nog lekker thuis. Toen begon het échte leven.

Ineens woonde ik samen, iets wat ik hiervoor helemaal niet gewend was. Want als ik mijn vorige relaties zat was, kon ik hen de deur wijzen. Dat kon én kan ik niet bij mijn huidige vriend, maar dat is ook iets wat ik helemaal niet wil. Sinds het begin voelen ik en mijn vriend elkaar heel erg goed aan dat wij na ruim tien maanden samen, nog nooit ruzie hebben gehad. Soms een kleine onenigheid, maar dat hoort er toch gewoon bij? Soms wordt ik er wel eens gek van, dat ik het gevoel heb dat ik álles in het huishouden doe. De afwas, de was in de wasmachine stoppen, de was ook weer ophangen, elke avond voor ons koken. En dan heb ik het nog niet over het doucheputje die ook de enige aandacht vereist. Maar ik moet er ook aan denken dat mijn vriend elke avond de kattenbakken leegschept, het gewone afval weggooit, soms uit zichzelf de afwas voor me doet en me gewoon laat zijn wie ik ben.

Dus op de vraag hoe het samenwonen mij nou eigenlijk écht bevalt heb ik een kort antwoord: heerlijk! Ik zou niet meer alleen kunnen wonen als ik me realiseer hoeveel ik aan deze man heb.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.