Wat je alleen van mij weet als je me écht kent

Er zijn altijd wel bepaalde eigenschappen, kleine dingen of gewoon trekken die iemand heeft waar je pas achter komt als je diegene wat langer kent. Omdat ik het juist wel leuk vind dat mijn lezers mij ook een stukje beter kennen dan gewoon ‘Louanne van 23 jaar’ deel ik vandaag een paar weetjes die je alleen kunt weten als je mij écht kent.

» Vader overleden
Mijn vader is in november 2014 overleden, na een ziektebed van precies vijf maanden. Hier heb ik het in het begin heel erg moeilijk mee gehad omdat ik toen ineens alleen met mijn moeder was en je moet toch langzaam weer je “normale” leven gaan leven met één ouder minder. Tot op de dag van vandaag heb ik soms nog wel een momentje dat ik hem heel erg mis, maar dat is vrij normaal als je iemand verliest die je heel erg dierbaar is/was.

» Droombaan
Wanneer mij de vraag wordt gesteld: “Wat is nou jouw droombaan?”, kan ik hier nog steeds geen antwoord op geven. Dit heb ik al vanaf kleins af aan, toen veranderde ik namelijk bijna elke maand van droombaan. Op het moment weet ik nog steeds niet wat ik als mijn droombaan zie en ik weet ook niet op welke leeftijd ik met volle zekerheid een baan kan noemen die ik voor de rest van mijn leven zou willen doen.

» Semi-moeilijke eter
Écht een moeilijke eter kan ik mij niet noemen, want ik lust nog vrij veel diverse en vooral, aparte, dingen. Maar ik lust bijvoorbeeld geen tomaten, warme paprika, rode kool, hutspot en ik ben geen grote fan van nasi en bami. Vaak als ik ergens ga eten en iemand vraagt aan me wat ik niet lust vind ik het erg lastig om gerechten of ingrediënten te noemen. Maar vaak als gerechten worden genoemd vind ik niet heel erg veel lekker.

» Mezelf op de tweede plaats gezet
Een aantal jaren en misschien ook nog wel maanden geleden deed ik heel erg veel voor anderen en verloor ik daarbij mezelf. Zodra er iets aan mij werd gevraagd zei ik altijd “Ja, is goed”. Nooit durfde ik hier “Nee.” op te zeggen. Vooral omdat ik bang was dat ik mensen teleur zou stellen, of dat ze hierdoor niets meer aan mij zouden vragen. De laatste tijd durf ik vaker voor mezelf op te komen en ook dat woordje “Nee.” te gebruiken.

» Schamen voor een eigen website
Vooral in het begin, toen ik net een eigen blog had opgericht, durfde ik dit tegen niemand te vertellen. Ik schaamde me er ergens voor dat ik artikelen schreef, terwijl dit natuurlijk nergens voor nodig was. Ik schreef en schrijf artikelen omdat ik dit heerlijk vind om te doen, lekker van me af schrijven en niemand die een tegenwoord heeft. Gelukkig voel ik me steeds comfortabeler bij mijn eigen website en durf ik dit ook met trots te laten zien als mensen hierom vragen. Maar uit mezelf zou ik nog steeds niet mijn website aan iemand laten zien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.